Süs değil, alet

Kapalıçarşı'nın en sevdiğim yanı şu: zihninden geçen bir şeyi nesneye çevirebiliyor olman.

Abartmadan söylüyorum — benim aklımdan geçenlerden çok daha incesini ustalarımız tezgâhta ortaya koyuyor. İnsan bunu bir kez seyredince, bir daha aynı gözle bakmıyor.

Yanımdan ayırmadıklarım

Birkaç eşyam var, çoğu zaman ayrılmak istemediğim. Saat, kalem, ayraç, tespih.

Bu işi çok iyi yapanlar var. Üstelik benim işim kıymetli madenler olduğu için, saydığım şeylerin hepsinin bu metallerden yapılmışı zaten mevcut. Altın saat var, platin saat var, altın uçlu dolma kalem var, altın tespih var. Hepsinden var.

Ama çoğu bir yerde duruyor ve daha ileri gidemiyor. Sebebi şu: süs eşyası olarak tasarlanmışlar.

Aradaki fark

Bir süs, bakılmak için yapılır. Bir alet, kullanılmak için.

Altın bir saat çoğu zaman saat değildir; saate benzeyen bir mücevherdir. Elinize aldığınızda bunu hissedersiniz — ağırlığı yanlış yerdedir, dengesi başkasına göre kurulmuştur, sizin değil.

Ben tersini istiyorum. Kıymetli olsun, ama kullanılsın.

Kalem

Saat yapmak gibi bir niyetim yok. Ama kalem — hatta yalnızca dolma kalem — üzerinde düşünüyorum.

İç mekaniği iyi bir üreticiden gelsin; orası çözülmüş bir iş, yeniden çözmeye kalkışmak beyhude olur. Dışını kendim tasarlayayım: tutuşu, dengesi, görüntüsü.

Tek bir kalem de değil, bir seri. Bazısı hafif, bazısı ağır. Çünkü masada yazdığınız kalemle, ayaküstü not aldığınız kalem aynı olmuyor. Bu farkı tasarıma yazmak istiyorum.

Ayraç

En çok mesaiyi buna ayırıyorum. Bildiğiniz kitap ayracı.

Tuhaf gelebilir. Kalem daha gösterişli, tespih daha köklü, saat daha değerli. Ama ayraç en sessiz olanı ve tam bu yüzden ilgimi çekiyor.

Bir ayraç, okuduğunuz yeri tutar. Kitabı kapatırsınız, o orada bekler. Sonra dönersiniz.

Ben ondan geleceğe miras kalacak cinsten bir şey çıkarmak istiyorum.

Neden uğraşıyorum

Hayatımda en çok içinde olmak istediğim iki eylem okumak ve yazmak.

Bunların aletlerini kendime göre ayarlarsam, yolda daha istekli yürüyeceğimi düşünüyorum. Belki de bütün mesele budur: bir şeyi kendine ait kılmak, onu sürdürmenin en kolay yolu.